POROZUMIENIE BEZ PRZEMOCY

Porozumienie Bez Przemocy to nie tylko skuteczna metoda komunikacji, ale przede wszystkim sposób odbierania i postrzegania świata oparty na wzajemnym szacunku, empatii, poszanowaniu własnych potrzeb oraz potrzeb innych osób. Twórcą i propagatorem metody jest Marshall B. Rosenberg.

Komunikacja w duchu Porozumienia bez Przemocy oparta jest przede wszystkim na założeniu, że potrzeby wszystkich ludzi są uniwersalne i jednakowo ważne. Skupienie się i dążenie do wzajemnego zrozumienia na poziomie potrzeb sprzyja nawiązaniu relacji z drugą osobą. Pozwala także pozostając w zgodzie z samym sobą, uwzględniając swoją wyjątkowość i indywidualizm lepiej poznać samego siebie i drugą osobę.

Pierwszy krok w Porozumieniu bez przemocy to obserwacja. PBP uczy odróżnić oceny i osądy od dokładnych obserwacji. Postrzegając świat i innych ludzi bez ocen i osądów, a jedynie koncentrując się na faktach i obserwacjach, możemy odbierać otaczający nas świat z większą ciekawością, lekkością, szacunkiem.

Stosując PBP zwracamy dużą uwagę na to, co w danym momencie jest w nas żywe, co czujemy i jakie emocje pojawiają się w nas w relacji na zachowanie drugiej osoby, sytuacje czy inne zdarzenia.

Kolejnym krokiem jest nauka słuchania swoich własnych potrzeb (niejednokrotnie ukrytych lub nieuświadomionych na pierwszy rzut oka) oraz potrzeb innych. Gdy wiemy już czego w danej chwili potrzebujemy a także czego potrzebuje nasz rozmówca, kolejnym ważnym krokiem jest wyrażenie czego dokładnie chcemy w danej chwili i o co prosimy drugą osobę. Kiedy skupiamy się na tym, co obserwujemy, czujemy i potrzebujemy, zamiast osądzania i oceniania, otwiera się przed nami przestrzeń głębokiego, autentycznego kontaktu, przestrzeń dialogu, gdzie wszystkie rozwiązania są jednakowo możliwe i ważne.

PBP nazywane jest również językiem współczucia, wypływającym z serca, czyli „językiem żyrafy” (żyrafa jest zwierzęciem łagodnym i ma wielkie serce), gdyż poprzez głęboki i szczery kontakt ze sobą i z rozmówcą okazujemy sobie nawzajem szacunek, uwagę i empatię, chęć wspólnego przyczyniania się do dialogu czy rozwiązania. Rosenberg uważa, że większość ludzi posługuje się w życiu codziennym „językiem szakala”.Język szakala opiera się na ocenie i na osądzaniu drugiego człowieka, co często prowadzi do konfliktów. Żyjemy w społeczeństwie, które narzuca taki wzorzec komunikowania się. Porozumienie Bez Przemocy nauczając posługiwania się „językiem żyrafy” opiera się na zdolności wyrażania własnych uczuć i potrzeb oraz umiejętności rozumienia uczuć i potrzeb osoby, z którą rozmawiamy. W „języku żyrafy” nie krytykujemy, ale jasno mówimy o swoich uczuciach i potrzebach. Większość ludzi nie nauczyła się rozpoznawania swoich potrzeb i nie potrafi ich jasno wyrazić, w związku z tym najważniejszym zadaniem metody PBP jest nauka rozpoznawania własnych pragnień i ich wyrażania. Kolejną umiejętnością jest nauka zamiany języka szakala na język żyrafy.

Podsumowując, PBP uczy jak w sytuacjach dnia codziennego, poprzez stosowanie poszczególnych kroków - tj: obserwacji, koncentracji na uczuciach, odnalezienia potrzeb i wyrażenia prośby - możemy zmienić sposób wyrażania siebie i słuchania innych.

 

 

Etapy metody PBP:

 

1. Spostrzeżenia (obserwacje).

- Co się dzieje i czego dotyczy nasza reakcja. Opisuję to, co postrzegam powstrzymując się od wszelkiego rodzaju ocen, osądów, interpretacji, diagnoz, etykietowania itp.

2. Uczucia.

- Co czujemy, gdy dana sytuacja ma miejsce. Mówimy, jakie uczucie wywołało w nas konkretne postępowanie.

3. Potrzeby.

- Spokojnie i bez irytacji określamy nasze potrzeby związane z uczuciami.

4. Prośby.

- Mówimy, co może zrobić druga strona , aby zaspokoić nasze potrzeby.

 

Żeby zrozumieć innych należy przede wszystkim znać i rozumieć siebie.

 

 

Joomla Templates by Joomla-Monster.com